Het politieke jaar is alweer een tijdje ten einde. Lokaal in de gemeenteraad heeft iedereen zijn visie op het afgelopen en het komende jaar gegeven en ook in Den Haag gaan ze nu eindelijk op vakantie. Een mooi moment om te reflecteren op het afgelopen jaar. Sinds een aantal jaar volg ik de politiek graag op Twitter en ben ik vaak te vinden in Den Haag, maar ook de lokale politiek wordt steeds interessanter.
Met de decentralisaties hebben de gemeenteraden er best veel verantwoordelijkheid bij gekregen. Zo zijn ze nu verantwoordelijk voor de participatiewet en natuurlijk ook voor de vertrouwde stoeptegels. Maar ook voor jeugdzorg en voor camperplaatsen. Die dingen staan soms zover van elkaar af dat ik het me zo nu en dan moeilijk voor kan stellen dat het allebei tijd verdient op dezelfde avond. Natuurlijk is dat wel zo. Gemeenteraadsleden zijn er onder anderen voor de noden van de bewoners van de gemeente. Er moet me toch even iets van het hart…
Aan het einde van dit jaar was ik aanwezig bij de laatste gemeenteraadsvergadering van de gemeente Terneuzen. Er stond een heel belangrijk onderwerp op de agenda, namelijk een voorstel om te innoveren in de jeugdzorg. Kwetsbare kinderen, wie wil daar nu niet goed voor zorgen? Dat wil natuurlijk iedereen. Met aandacht volgde ik alle onderwerpen die langskwamen vanaf de publieke tribune en deelde pepermuntjes uit aan mijn buren. Ik bedacht me hoe Jos zich de afgelopen week had voorbereid op het onderwerp. Zo’n voorstel lezen is eigenlijk een vak op zich. Dat lukt niet alleen.Dus zag ik hem de afgelopen weken bellen en mailen met mensen die zich dagelijks met jeugdzorg bezighouden, met wisselend succes.
In de kleine lettertjes van het voorstel stond dat een behandelgroep gesloten zou worden. Iets waar je natuurlijk mee in kunt stemmen als je het ermee eens bent. Maar soms is het moeilijk om over zo’n groot onderwerp iets te zeggen en dus zou je ermee in kunnen stemmen zonder goed over de gevolgen na te denken. Gelukkig wordt de behandelgroep voorlopig niet gesloten en wordt er eerst geëvalueerd. Het hele ‘’debat’’ tussen de wethouder en Jos duurde 5 minuten. Er waren ook geen andere vragen. Dit verbaasde me oprecht. Deze kinderen komen niet voor hun rechten op omdat ze dat niet kunnen. Daarom moeten anderen dat voor hen doen. Maar ik vraag me af hoeveel mensen met dit voorstel en andere voorstellen instemmen zonder goed te weten waar het over gaat.
Deze verbazing werd groter toen over het laatste onderwerp op de agenda anderhalf uur gepraat werd. Ik kon mijn oren niet geloven. Anderhalf uur ging het over camperplaatsen! Over wie waar wel en niet mocht parkeren. Of er wel of niet gehandhaafd moet worden en wie er wel of geen last van heeft. Het verschil is denk ik: iedereen kent wel iemand met een camper. Mensen weten vaak ook snel de weg naar de gemeente te vinden. Weinig mensen kennen een gezin met een uit huis geplaatst kind. Dat hoeft ook niet, want dat zou heel vervelend zijn. Iets meer balans lijkt me gewenst. Zodat er plaats is voor kinderen om veilig op te groeien evenals dat er plaats is voor mensen om met hun camper van de omgeving te genieten.
Soms is ‘de echte wereld’ verbazingwekkend.
Amber bedankt voor het objectieve verslag van een raadsvergadering. Het verbaast mij ook altijd dat onderwerpen die belangrijk zijn onder tafel worden geschoven omdat ze daar geen eer aan kunnen halen, wel dingen die totaal niet van belang zijn zoals camper plaatsen die misbruikt worden door de goedkope werkkrachten uit de EU, daar zo veel tijd aan besteden. Ik zie uit naar je volgende Blog en wens je een fijne vakantie toe.
BeantwoordenVerwijderen