Jippie! Het is (bijna) zomervakantie en Jos en ik hebben gekibbeld over onze reisbestemming.
Er zijn zoveel leuke en mooie plekken om naartoe te gaan, dat wij maar moeilijk konden kiezen.
Onze wensen lopen gelukkig niet zoveel uiteen. Wij worden er allebei niet heel erg gelukkig van om op een strandbedje in de zon te liggen, dus daarmee vielen de strandvakanties heel snel af. Alles ten zuiden van Frankrijk viel sowieso heel af omdat wij de zon wel gezellig vinden, maar er niet in gaan liggen.
Gelukkig bleven er nog genoeg plekken over en zo vonden we uiteindelijk Belfast, Noord-Ierland. Dit lijkt ons met het huidige politieke klimaat in het Verenigd Koninkrijk en de Brexit superinteressant. En daarnaast vinden we dat Noord-Ierland ook een heel interessante geschiedenis heeft die de tegenstellingen tussen Protestanten en Katholieken soms op scherp zetten - bijvoorbeeld met de Oranjemars - maar goed, dat lijkt ons dus reuze interessant.
En zo begonnen wij aan een voorzichtige online zoektocht naar mogelijke manieren van reizen en een toegankelijke accommodatie. Er zijn vast mensen die dat veel makkelijker kunnen vinden dan wij en het is altijd fijn om met iemand de mogelijkheden te bespreken. Dagbesteding vinden we zelf wel is onze redenering. :) Met dit in gedachten gingen we op weg naar het reisbureau dat ons kon helpen deze droom te verwezenlijken. We werden geholpen door een uiterst vriendelijke vrouw die elke reisgids voor ons op z'n kop zette en een organisatie vonden waar ze in Belfast zaken meededen.
Nadat we alles doorgesproken hadden, gingen Jos en ik een kopje koffiedrinken in de boekwinkel om de hoek. We zijn heel trots op onszelf, want het is ons gelukt om de boekwinkel binnen te stappen zonder een boek te kopen. Dat kopje koffie hadden we ook wel verdiend, want we voelden ons best volwassen door onze reis op deze manier voor te bereiden en tot nu toe liep dat gesmeerd.
De telefoon ging en het nieuws werd eigenlijk alleen maar beter:
"Jullie waren hier zojuist om een vakantie te bespreken en jullie kunnen mee met het vliegtuig," zei de mevrouw die ons zojuist geholpen had. Jippie, dit klinkt positief.
"En we hebben ook een toegankelijk hotel gevonden en de kamer lijkt ons ook best goed, " Nou volgens mij konden we op pad. "...Maar die andere organisatie durft het toch niet aan."
Onze mond viel open.
"Zijn jullie bang dat we een klacht indienen als het niet helemaal toegankelijk is? Want we hebben dus ook gekampeerd en verwachten geen perfectie."
"Nee, we zijn gewoon bang dat het niet leuk voor jullie wordt en willen jullie niet buitensluiten hoor, maar die organisatie gaat de reis dus niet boeken. We willen jullie dus echt niet buitensluiten."
Toen smaakte onze lemon pie ineens heel zuur. Dit mag iemand eigenlijk natuurlijk helemaal niet horen als hij of zij op vakantie gaat. Zeker niet sinds het VN-Verdrag sinds 14 juli 2016 geratificeerd is. "We hebben wel iets gevonden, maar durven de verantwoordelijkheid niet aan." Zo'n slechte smoes heb ik zelden gehoord.
Gelukkig wilde de serveerster ons wel even aanhoren en hebben we nu iemand gevonden die het wel goed gaat regelen. Wij kunnen dus gewoon gaan genieten, maar hopelijk krijgen niet meer mensen dit te horen.
In de boekwinkel vonden we ook nog een reisgids over Noord-Ierland en Belfast. Wij zijn er (bijna) klaar voor! :)
Er zijn zoveel leuke en mooie plekken om naartoe te gaan, dat wij maar moeilijk konden kiezen.
Onze wensen lopen gelukkig niet zoveel uiteen. Wij worden er allebei niet heel erg gelukkig van om op een strandbedje in de zon te liggen, dus daarmee vielen de strandvakanties heel snel af. Alles ten zuiden van Frankrijk viel sowieso heel af omdat wij de zon wel gezellig vinden, maar er niet in gaan liggen.
Gelukkig bleven er nog genoeg plekken over en zo vonden we uiteindelijk Belfast, Noord-Ierland. Dit lijkt ons met het huidige politieke klimaat in het Verenigd Koninkrijk en de Brexit superinteressant. En daarnaast vinden we dat Noord-Ierland ook een heel interessante geschiedenis heeft die de tegenstellingen tussen Protestanten en Katholieken soms op scherp zetten - bijvoorbeeld met de Oranjemars - maar goed, dat lijkt ons dus reuze interessant.
En zo begonnen wij aan een voorzichtige online zoektocht naar mogelijke manieren van reizen en een toegankelijke accommodatie. Er zijn vast mensen die dat veel makkelijker kunnen vinden dan wij en het is altijd fijn om met iemand de mogelijkheden te bespreken. Dagbesteding vinden we zelf wel is onze redenering. :) Met dit in gedachten gingen we op weg naar het reisbureau dat ons kon helpen deze droom te verwezenlijken. We werden geholpen door een uiterst vriendelijke vrouw die elke reisgids voor ons op z'n kop zette en een organisatie vonden waar ze in Belfast zaken meededen.
Nadat we alles doorgesproken hadden, gingen Jos en ik een kopje koffiedrinken in de boekwinkel om de hoek. We zijn heel trots op onszelf, want het is ons gelukt om de boekwinkel binnen te stappen zonder een boek te kopen. Dat kopje koffie hadden we ook wel verdiend, want we voelden ons best volwassen door onze reis op deze manier voor te bereiden en tot nu toe liep dat gesmeerd.
De telefoon ging en het nieuws werd eigenlijk alleen maar beter:
"Jullie waren hier zojuist om een vakantie te bespreken en jullie kunnen mee met het vliegtuig," zei de mevrouw die ons zojuist geholpen had. Jippie, dit klinkt positief.
"En we hebben ook een toegankelijk hotel gevonden en de kamer lijkt ons ook best goed, " Nou volgens mij konden we op pad. "...Maar die andere organisatie durft het toch niet aan."
Onze mond viel open.
"Zijn jullie bang dat we een klacht indienen als het niet helemaal toegankelijk is? Want we hebben dus ook gekampeerd en verwachten geen perfectie."
"Nee, we zijn gewoon bang dat het niet leuk voor jullie wordt en willen jullie niet buitensluiten hoor, maar die organisatie gaat de reis dus niet boeken. We willen jullie dus echt niet buitensluiten."
Toen smaakte onze lemon pie ineens heel zuur. Dit mag iemand eigenlijk natuurlijk helemaal niet horen als hij of zij op vakantie gaat. Zeker niet sinds het VN-Verdrag sinds 14 juli 2016 geratificeerd is. "We hebben wel iets gevonden, maar durven de verantwoordelijkheid niet aan." Zo'n slechte smoes heb ik zelden gehoord.
Gelukkig wilde de serveerster ons wel even aanhoren en hebben we nu iemand gevonden die het wel goed gaat regelen. Wij kunnen dus gewoon gaan genieten, maar hopelijk krijgen niet meer mensen dit te horen.
In de boekwinkel vonden we ook nog een reisgids over Noord-Ierland en Belfast. Wij zijn er (bijna) klaar voor! :)
Hee Amber! Wat stoer dat jullie dat zo goed uitzoeken van te voren! Klinkt inderdaad heel volwassen :-). Hopelijk ga je een geweldige vakantie beleven samen met Jos. Groetjes!
BeantwoordenVerwijderen